Ετσι για τη βιτρίνα. Για το θεαθήναι. Να δείξουν στα κορόιδα πώς συναισθάνονται πόνο και φτώχεια. Τίποτα. Αχόρταγοι. Ανάλγητοι.
Κυνικοί. Ούτε μια συμβολική χειρονομία προς τη λαφυραγωγημένη πατρίδα. Απόδειξη; Φορτώνουν τη Βουλή με καμιά διακοσαριά παρατρεχάμενους και αυλικούς. Τώρα. Τη στιγμή που από τον μεροκαματιάρη ζητάνε να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι. Τώρα. Που εξακολουθούν κορδωμένοι και γραβατωμένοι να γεμίζουν την πορτοφόλα τους με το αίμα των ψηφοφόρων τους.
Στη θέση τους θα εκλιπαρούσα ν΄ ανοίξει η γη. Το άθλιο σαρκίο μου στο μαύρο σκοτάδι να εξαφανιστεί. Στη θέση τους τα μισά θα τα επέστρεφα και τα έξοδα σε όλον τον κόσμο θα τα έδειχνα. Στη θέση τους ούτε μισό αυτοκίνητο. Ούτε φρουρό ούτε προσωπικό γραμματικό. Αυτοί. Οι απρόσωποι του έθνους εκπρόσωποι. Που εμφανίζονται στις επιτροπές σαν τους αγράμματους μαθητές. Μόνο για παρουσία και έπειτα από λίγο κατευθείαν σκασιαρχείο. Που μπαινοβγαίνουν στη Βουλή μόνο και μόνο να κουτσομπολέψουν και να γίνουν στον αρχηγό τους αρεστοί. Που μπροστά στα μικρόφωνα μιλάνε για του Λαού τα δικαιώματα. Και που από πίσω συντονίζουν κάποιου χορηγού τα διαπλεκόμενα. Το ίδιο και στην αμαρτωλή την ΕΡΤ την κρατική. Πακτωλός αμοιβών, ακινησίας, χωρίς ίχνος οικονομίας και ενοχής. Ακούνητος ο τύπος που χτυπάει παλαμάκια για να βγάζει ένα σκασμό λεφτά από το χαράτσι της ΔΕΗ. Αντί να τους διασύρουν και με τη σκούπα την κόπρο να καθαρίσουν, ακόμα και σήμερα τους χοντραίνουν και τους φροντίζουν. Θα μου πείτε πως αν συνετιστούν το κέρδος θα είναι σαν τα ψίχουλα που πέφτουν από το ψωμί κάποιου Αλβανού. Σωστό. Ομως αυτή η γιγαντιαία αναισθησία είναι η σταγόνα στο ποτήρι της υπομονής. Το σπίρτο που θα ανάψει φωτιά και το σύμπαν θα καεί. Εσύ, με τα δικά μου λεφτά, πλούσιος και αραχτός. Εγώ δεν έχω να χάσω τίποτα. Απένταρος, άφαγος, σχεδόν νεκρός. Θα σε πάρω μαζί μου γιατί είμαι τρελός!
ddanikas@dolnet.gr
30/3/11
12/2/11
24/11/10
'Ατεχνο post με σκόρπιες σκέψεις
The Marriage of Tea Party and Militias
"It seems plenty clear that we are in a political struggle between two very different visions of what kind of country we want to live in and what values should shape our future.
Our investigative reporter, David Neiwert, reported from Montana as part of our collaborative journalism project with the Nation Institute on the Tea Party movement. In yesterday's AlterNet he revealed the marriage of the Tea Party movement with gun-obsessed militia groups. In his expose, Dave takes us inside a meeting of tea party supporters where the popular main speaker, Gun Owners of America president Larry Pratt, addressing an aging, all-white crowd, channels Glenn Beck, explaining that the root of our political problems are the "socialist" public schools, which he describes as "propaganda centers for the hard left."
Αυτό το απόσπασμα που έχει να κάνει με την Αμερική του σήμερα και ειδικά η φράση "we are in a political struggle between two very different visions of what kind of country we want to live in and what values should shape our future", αποτυπώνει ακριβώς κάτι που σκεφτόμουν σήμερα. Πόσες Ελλάδες υπάρχουν τελικά; Υπάρχει η Ελλάδα που βασανίζεται στα σκυλάδικα και στο γόβα-τσάντα-extension. Υπάρχει η Ελλάδα των αγροτών που ζούν με τις επιδοτήσεις και αρκούνται στην αμορφωσιά μετά cayenne. Υπάρχει η Ελλάδα της wanna be αστής που ενδιαφέρεται για τη πολιτική και τα ακριβά παπούτσια. Υπάρχει η Ελλάδα των τηλεορασόπληκτων. Των συνταξιούχων που θα ζήσουν τα άνεργα παιδιά τους. Η Ελλάδα των ακροδεξιών. Και υπάρχουμε εμείς. Αυτοί που μεγαλώσαμε με τσιτάτα καταραμένων ποιητών. Που ονειρευτήκαμε ενα κόσμο τελείως διαφορετικό, ένα κόσμο που δε ποδοπατά για να επιζήσει, που σέβεται το συνάδελφο/συνάνθρωπο, που δε παραδίδει τα όπλα αμαχητί, που καταλαβαίνει οτι πάει να σκύψει το κεφάλι και κάτι μέσα του κλωτσάει και ουρλιάζει. Δε ξέρω τελικά για εσάς. Για μένα μιλάω. Τίποτα δε μπορεί να με κάνει να συνηθίσω αυτή τη κατάσταση. Να ανεχτώ. Να μείνω στην ανασφάλεια. Και σκέφτομαι. Αφού έτσι κι αλλιώς η ζωή είναι μια και είναι απο τη φύση της απρόβλεπτη και δίχως δίχτυ ασφαλείας, γιατί απλά δεν την αποδέχομαι ως τέτοια;
Πόσοι είμαστε έτσι; Ποιοί είμαστε; Γιατί δε αναγνωριζόμαστε; Γιατί δεν φτιάχνουμε κάτι δημιουργικό; Περιμένω. Κάτι.
21/11/10
7/11/10
3/6/10
6/5/10
Μάθε
...δεν είσαι δούλος μου μήτε παιχνίδι στις απαλάμες μου। Δεν είσαι φίλος μου, δεν είσαι παιδί μου। Είσαι ο σύντροφος μου στη μάχη।
Κράτα γενναία τα στενά που σου μπιστεύτηκα, μη τα προδώσεις! Χρέος έχεις και μπορείς στο δικό σου τον τομέα να γίνεις ήρωας।
Αγάπα τον κίνδυνο। Τι είναι το πιο δύσκολο; Ποιόν δρόμο να πάρεις; Τον πιο κακοτράχαλο ανήφορο। Αυτόν παίρνω κι εγώ, ακλούθα μου!
Να μάθεις να υπακούς। Μονάχα όποιος υπακούει σε ανώτερό του ρυθμό είναι λεύτερος।
Να μάθεις να προστάζεις। Μονάχα όποιος μπορεί να προστάζει είναι αντιπρόσωπος μου απάνω στη γης ετούτη।
Ν'αγαπάς την ευθύνη। Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης। Αν δε σωθει, εγώ φταίω
Νίκος Καζαντζάκης
Ασκητική
22/4/10
Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους
Γιατί δεν κοιτάει να συμμαζέψει τον Άνθιμο πρώτα μπας και γίνει τελικά το ρημαδιασμένο μετρό; Αλλά βέβαια, ο Πανίκας είναι large και βλέπει μπροστά! Ε, ρε μεγαλεία που έχει να γνωρίσει η Περιφέρεια μόλις εκλεγεί Περιφερειάρχης!!
13/4/10
Rufus Wainwright
Ο Rufus Wainwright για πρώτη φορά στην Αθήνα στο Φεστιβάλ Αθηνών
Αναγνωρισμένος από κριτικούς και συναδέλφους ως ένας από τους πιο χαρισματικούς τραγουδιστές και τραγουδοποιούς της εποχής μας, ο Rufus Wainwright έρχεται να μας μαγέψει με τις ξεχωριστές μελωδίες του και την ιδιαίτερη φωνή του στο Φεστιβάλ Αθηνών, Θέατρο Λυκαβηττού στις 5 Ιουνίου 2010.
27/3/10
26/3/10
The party has just begun
«Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε, γουρούνι Αλβανέ». Αυτό και άλλα παρόμοια ανατριχιαστικά ακούστηκαν χθες στο κέντρο της Αθήνας, όχι από μέλη της Χρυσής Αυγής που διαδήλωναν, αλλά από βατραχανθρώπους των Ειδικών Δυνάμεων που παρήλαυναν στην Πανεπιστημίου και στην Αγίου Κωνσταντίνου στο πλαίσιο της επίσημης στρατιωτικής παρέλασης της 25ης Μαρτίου.
Η Ελευθεροτυπία ανέδειξε το θέμα, ο ANemos έγραψε γι'αυτό, στο Facebook δημιουργήθηκε group εξαιρετικά αφιερωμένο, όμως δείτε τι έγινε στη Χαλκιδική λίγο:
Σήμερα στην παρέλαση, που έγινε εδώ στο Πολύγυρο, με έκπληξη είδα κάποιους τύπους με στρατιωτικές φόρμες παραλλαγής να κάνουν παρέλαση!!!!!!
Ποιοι ήταν αυτοί ρε παιδιά; σαν τι παρέλασαν; μήπως ήταν μέλη του συλλόγου εφέδρων καταδρομών Χαλκιδικής; αν όχι ποιοι ήταν ; προβλέπονταν η παρουσία τους στην παρέλαση;
Το σχόλιο στη σχετική ανάρτηση της Ρεσπέντζας <Υπήρξε και μία εξάδα στρατιωτών, ή κάτι τέτοιο, το οποίο και δεν καταλάβαμε τι ακριβώς ήταν και τι ρόλο έπαιζε (είχε καταθέσει και στεφάνι), τέλος πάντων!!!>> είναι πολύ επιπόλαιο. Παιδιά ψάξτε το λίγο παραπάνω..."
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
Η παρέλαση που έγινε στο Πολύγυρο (θα έπρεπε να) ήταν μαθητική σημειώνω εγώ. Επιπλέον υπάρχει στη Χαλκιδική μια ομάδα εφέδρων χωρίς να σημαίνει βέβαια οτι ήταν αυτοί που συμμετείχαν στη παρέλαση. Πάντως η συγκεκριμένη ομάδα απασχολεί (1)
(2)
(3)
Χθες ένας απο αυτούς βγήκε σε τοπικό δελτίο ειδήσεων για να μιλήσει ως ειδήμων στα Ελληνοτουρκικά!
25/3/10
Rebel Puppets
http://www.facebook.com/rebel.puppets?v=wall&ref=search#!/rebel.puppets?ref=ts
http://www.myspace.com/rebelpuppets
Αν αντέχουν τα αυτιά σας τη βαβούρα που παράγουν 16χρονα αγοράκια, μπορείτε να τους ακούσετε live supporting the RoundLights, αυτό το Σάββατο στο Micropolis.
23/3/10
Ο Δανίκας κεντάει
Τρελοί
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ | Τρίτη 23 Μαρτίου 201021/3/10
Nothing to hide

Diego Garcia's latest gem. It's a beautiful song, a real love song.
Enjoy it here : http://www.facebook.com/?ref=home#!/diegogaricamusic?ref=mf
20/3/10
Σημειολογία
Προσέξτε (με προσοχή) τις φωτογραφίες. Ο Γιωργάκης γέρνει (λίγο) ΔΕΞΙΑ και ΠΙΣΩ. Ο Σύριζας (λίγο) μπροστά κι αριστερά... Κι ο ΓΣΣΕάρχης είναι ακριβώς ίσιος και σε απόλυτη επιφυλακή, για πιθανώς επερχόμενο ...γιαούρτι (και πολύ καλά κάνει). Το ΠΑΜΕ δε διακρίνεται (ή πολύ ντροπαλό είναι ή δε φωτογραφίζεται καθόλου, με την αστική τάξη)...
ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ
Το σχόλιο και οι φωτογραφίες απο τη ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ
19/3/10
Restlessness
Η κυρία Παπαρήγα νομίζει ότι το συνέδριο της ΓΣΕΕ έγινε σε high θέρετρο της χλιδάτης Χαλκιδικής. Στη πραγματικότητα η εμπειρία ήταν extreme sport χωρίς την απόλαυση. Άθλιοι δρόμοι, ξενοδοχείο χουντικής αισθητικής, αντιαισθητικοί άνθρωποι με το μάτι να γυαλίζει για εξουσία, λάγνοι γέροντες και άψυχοι δημοσιογράφοι.
Ο πρωθυπουργός ήρθε ταχύτατα ενδιάμεσα σε μια busy day, μίλησε σε «δραματικούς» τόνους στους οποίους αρέσκεται τον τελευταίο καιρό, και εξαφανίστηκε με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα. Ο Σαμαράς είχε κι εκείνος μια busy day, με τους λυκανθρώπους της ΝΔ να τον πηγαίνουν δεξιά κι αριστερά, να τον περιφέρουν ουσιαστικά σαν λιτανεία για τον δει ο Χαλκιδικιώτης, να συγκινηθεί και να ψηφίσει ανάλογα το φθινόπωρο. Κάποιοι το παράκαναν στο στριμωξίδι για να πάρουν θέση δίπλα του.
Ο Παναγόπουλος alert συνεχώς για κανένα γιαούρτι, τα χουλιγκάνια του ΠΑΜΕ εντόπισαν πράκτορες και τους επιτέθηκαν. Νόμιζα κάποια στιγμή ότι θα προσγειωθούν και οι εξωγήινοι, όταν ο εγκέφαλος μου πια είχε κρασάρει από το φθηνό θέαμα. Μόνο η θέα της θάλασσας από ψηλά, αυτό το τοπίο της Καλλιθέας, ήταν λυτρωτική, αλλά και πάλι δε μπορούσα να μη προσέξω το πόνο που ένιωθα επειδή για άλλη μια φορά δε πήρα απαντήσεις για την εργασιακή μου ανασφάλεια.
8/3/10
3/3/10
28/2/10
Massive Attack - Paradise Circus (Video+Lyrics Heligoland 2010)
With my favourite Hope Sandoval of Mazzy Star.
Real Massive!




