I guess we'll just have to adjust.

If the children (we) don't grow up, our bodies get bigger but our hearts get torn up. We're just a million little god's causin rain storms turnin' every good thing to rust.

Είμαι κουρασμένη. Ακούω και πάλι Arcade Fire.

24 hours ignored, I wanna be sedated

Το πρωί με πήρε η φίλη μου που ζει πια στην Αθήνα, για να μου πει τις γνωστές ευχές για τη γιορτή μου. Η φίλη μου στα 35, μετά από χρόνια στο εξωτερικό προσπαθώντας να αποφασίσει τι θα κάνει όταν θα μεγαλώσει, τώρα ετοιμάζει σπίτι, και σύντομα παντρεύεται. Μέσα σε όλο αυτό το άγχος που συνεπάγεται μια τέτοια απόφαση (για μερικούς) υποφέρει από πανικούς. Στρες, ίλιγγοι, απώλεια επαφής με τη πραγματικότητα και πολλά άλλα. Στην αρχή πίστευα ότι τα συμπτώματα είναι ψυχοσωματικά. Βλέπετε πιστεύω ότι η ψυχή τα προκαλεί όλα. Όμως η φίλη μου επέμενε πως τα συμπτώματα ήταν αποτέλεσμα της χρόνιας χρήσης και κατάχρησης ψυχοτρόπων ουσιών και διεγερτικών, κυρίως ecstasy. Αυτό που της «έκλεψε» το χαπάκι αυτό ήταν η σεροτονίνη, την ορμόνη της ευτυχίας. Τώρα, ζει με άλλα χάπια, αντικαταθλιπτικά και ηρεμιστικά. Με λίγα λόγια παίρνει νόμιμα ναρκωτικά με συνταγή γιατρού για να εξαλείψει τις συνέπειες από τα παράνομα ναρκωτικά. Κάθε φορά δε ξέρω τι να της πω. Την έζησα πολλά χρόνια και ούτε στιγμή δε πίστεψα ότι είχε εθιστεί. Τώρα είμαι σίγουρη πως θα συνεχίσει να παίρνει ότι παίρνει, για την υπόλοιπη ζωή της. Και είναι κρίμα.

Γιορτάζω, γιορτάζω

μ'ακούτε που το φωνάζω;

Bachelorette

Leave me now, return tonight
The tide will show you the way
If you forget my name
You will go astray
Like a killer whale
Trapped in a bay

Funtime

Fun
Hey baby we like your lips
Fun
Hey baby we like your pants
All aboard for funtime
Fun
Hey, I feel lucky tonight
Fun
Im gonna get stoned and run around
All aboard for funtime
Fun
Last night I was down in the lab
Fun
Talkin to dracula and his crew
All aboard for funtime
Fun
I dont need no heavy trips
Fun
I just do what I want to do
All aboard for funtime
Fun
Baby baby we like your lips
Fun
Baby baby we like your pants
All aboard for funtime
Fun
Everybody we want in
Fun
We want some we want some
All aboard for funtime
Fun
Baby baby we like your lips
Fun
Baby baby we like your pants
All aboard for funtime

Who's Watching the Watchers?

Open Source Resistance

This is a picture of a mural we arranged to put up in London, England, before it was stolen. Besides being
incredibly cool to look at, it was inspired by some scary shit on the web.

There are a growing number of artists and scientist I know who have had someone tip them off to a
series of very disturbing URLs. Maybe you see your name in one, or a bit of a painting, or you find a
fragment of a lyric that you haven't even recorded yet, and it makes you sit up and take notice.

Look, we all know this but we don't KNOW this: if we don't get off our asses, in fifteen years this might be
a world none of us wants to live in.

Τελικά δεν έχει νόημα να οχυρώνεσαι.

Γιατί όσες πανοπλίες και να φορέσεις, όσα όπλα κι αν έχεις στο πλευρό σου, γεμάτα και ετοιμοπόλεμα, τα χτυπήματα πάντα έρχονται από μέσα...

Πάπαλα και η συναυλία του Sivert

των Madrugada. Έτσι, χωρίς καμία απολύτως εξήγηση. Όχι οτι θα πήγαινα τρέχοντας μετά τα προπέρσινα

Σήμερα το πρωί

η θάλασσα είχε χρώμα τυρκουάζ. Έμεινα να την κοιτάζω μερικά λεπτά. Τα εμπορικά καράβια γέμιζαν τον ορίζοντα. Θυμήθηκα τη θέα απο το σπίτι μου στην Άνω Πόλη, πριν χρόνια. Έμεινα ακίνητη να ρουφάω τη καλή ενέργεια μέχρι που ενα μπουλούκι καταναλωτών με παρέσυρε μέχρι τη Τσιμισκή.

Σήμερα νιώθω όμορφα.

Neighborhood #2 (Laika)

Alexander, our older brother,
set out for a great adventure.
He tore our images out of his pictures,
he scratched our names out of all his letters.

Our mother shoulda just named you Laika!

Come on Alex, you can do it.
Come on Alex, there's nothin' to it.
If you want somethin' don't ask for nothin,
if you want nothin' don't ask for somethin'!

Our mother shoulda just named you Laika!
It's for your own good,
it's for the neighborhood!
For the neighborhood

Our older brother bit by a Vampire!
For a year we caught his tears in a cup.
And now we're gonna make him drink it.
Come on Alex don't die or dry up!

Our mother shoulda just named you Laika!
It's for your own good,
it's for the neighborhood!

When daddy comes home you always start a fight,
so the neighbors can dance in the police disco lights.
The police disco lights.
Now the neighbors can dance!

Το θέατρο έχει τη Ντενίση

Η δημοσιογραφία τη Στάη.







Για τον GAP ας μη μιλήσω καλύτερα. Ανατριχιάζω με την ιδέα οτι ίσως κάποτε να είναι ο επικεφαλής μιας κυβέρνησης.

What Keeps Me Going

Ένα σχόλιο που με εκφράζει απόλυτα

Μια ταινία που με ταξιδεύει

Ένα βιβλίο που με αγγίζει με παράξενο τρόπο

Τώρα, τι έγινε ρε παιδιά;

Τρέχουμε;

Τιραμόλα, πεζοδρόμιο, τεστοστερόνη, πριόνι, μπουρμπουλίθρες

Η Μαρία η Άσχημη με το όνομα ήταν η καλύτερη πουτάνα της επαρχιακής μας πόλης. Μια ζωή στο πεζοδρόμιο. Η Μαρία, εκτός από άσχημη, ήταν ιδιαίτερα ταλαντούχα στο κρεβάτι κάνοντας διάφορα κόλπα, χρησιμοποιώντας διάφορα αξεσουάρ όπως πριόνια, για αυτούς με εξεζητημένα γούστα, μαστίγια, τσιγάρα, ρόπαλα και σπρέι γέλιου μαζί με άλλα χημικά και τοξικά αέρια. Κυρίως όμως ήταν γνωστή για τα χέρια τιραμόλα που διέθετε καθώς χούφτωνε τους άντρες που περνούσαν από τη γειτονιά εκτοξεύοντας τη τεστοστερόνη τους στα ύψη. Η αλήθεια είναι ότι απολάμβανα να τη παρακολουθώ εν ώρα εργασίας. Καθόμουν στην αυλή μαζί με τις άλλες γειτόνισσες και ξεσηκώναμε κόλπα για να βασανίζουμε μετά τους άντρες μας. Τα παιδιά έπαιζαν κι αυτά λίγο πιο πέρα και συνήθως έκαναν μπουρμπουλίθρες με το καλαμάκι στην πορτοκαλάδα τους.

Με τις υγείες σου, Zpi!

Περιοδικά

Στο σωρό με τα περιοδικά ανακαλύπτω ένα που λέγεται go mag κι έχει εξώφυλλο τους Arcade Fire. Ωραία, ασπρόμαυρη φωτογραφία, που παραπέμπει σε άλλη εποχή. Διαβάζω τα θέματα που έχει: Brian Eno, Grinderman, Air, Klaxons, Kristin Hersh…….Άρα μουσικό περιοδικό. Μόνο που δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με τα μουσικά περιοδικά όπως τα ξέρουμε στην Ελλάδα. Θέλω να το διαβάσω όλο. Τι κρίμα που δε ξέρω Ισπανικά!

Shop Listening

Πριν λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου ενα compillation που έχει επιμεληθεί ο Νίκος Κομνηνός, για λογαριασμό της FenaFresh, και έχει το τίτλο Shop Listening. Το CD που περιέχει είναι καταπληκτικό, άκρως σύγχρονη μουσική, για όλες τις ώρες, ανεβαστική groovy electronica, φοβερές μελωδίες, το design της συσκευασίας εκπληκτικό και πολύ προσεγμένο......όμως υπάρχει μουσική για ψώνια;
Θυμάμαι παλιά είχα διαβάσει σε μια συνέντευξη του Robert Smith των Cure να λέει οτι το μέλλον βρίσκεται στη μουσική για ασανσέρ. Δεν είχα καταλάβει τι έλεγε. Όμως ο άνθρωπος τελικά είναι πολύ μπροστά. Μουσική για ψώνια λοιπόν. Όσο κακό ή παράξενο κι αν ακούγεται, δεν είναι τελικά. Τα κομμάτια δημιουργούν όμορφες εικόνες, σε κάνουν να αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου. Ίσως ακούγωντας τα στο δοκιμαστήριο να αποκτήσεις και μια πιο ειδυλλιακή εικόνα του εαυτού σου. Όλοι δε θα το θέλαμε αυτό; Αφήστε που το βρήκα και πολύ καλή ιδέα γενικότερα: Μια εταιρία, επιχείρηση αναλαμβάνει τα έξοδα και προωθεί άγνωστους ή γνωστούς καλλιτέχνες με τη στάμπα της επάνω στη συσκευασία, π.χ ο D.J.Shadow κάνει ενα compillation για λογαριασμό της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ. Ξέρω 'γω;

Αναψυκτικό

Drink this baby. It's atomic soda. It will blow your mind back to how it was.

It's me against the world

Κάτι γίνεται τελευταία. Ο κόσμος φαίνεται να κάνει ότι του καπνίσει εις βάρος των άλλων. Και στο φινάλε καλά κάνει, αφού οι υπόλοιποι το αποδεχόμαστε στο όνομα της ηρεμίας και της διαλλακτικότητας.

Η δασκάλα του παιδιού έρχεται ότι ώρα της καπνίσει ή δεν έρχεται και καθόλου χωρίς να ειδοποιήσει κανένα. Είκοσι μανάδες με τα βλαστάρια τους να περιμένουν στο πρωινό αγιάζι, υπομονετικά, με προβατίσια ηρεμία.

Ο γιατρός τον οποίο χρυσοπληρώνω σε κάθε μου επίσκεψη με έχει στην αναμονή σαράντα πέντε λεπτά. Τότε τι νόημα έχει το ραντεβού;

Η κυρία με το σωσίβιο λίπους γύρω από τη κοιλιά της καραδοκεί για να μου φάει τη σειρά. Έχει αυτό το κουτοπόνηρο ματάκι και ψάχνει την ευκαιρία να «τρουπώσει». Όλοι περιμένουμε με καρτερικό ύφος, με την απόγνωση στο μάτι αλλά τη υποχωρητικότητα πάντα έτοιμη να δώσει τη λύση. Όμως εγώ έχω θυμώσει. Πολύ. Νιώθω να μου ρουφάνε τη ζωή με το καλαμάκι, γιατροί, δημόσιοι υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί της πλάκας, οδηγοί λεωφορείων…Θέλω να κάνω κάτι. Το να φύγω από μια κατάσταση, το να τσακωθώ, το να διεκδικήσω το δικαίωμα μου στη καλή εξυπηρέτηση, δεν αρκεί. Νομίζω ότι το παιχνίδι έχει χαθεί. Και ίσως έτσι να δικαιολογηθώ όταν κι εγώ θα παρκάρω όπου βρώ, όταν θα πετάξω τα σκουπίδια μου έξω από τον κάδο, όταν θα παραδώσω το κομμάτι μου τελευταία στιγμή, όταν θα αργήσω να πληρώσω τις δόσεις μου στη εφορία. Έτσι κι αλλιώς η ζωή είναι ένας κύκλος. Όχι;

Snapshot